عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
73
رساله افيونيه ( فارسى )
كه به تقليل باشد يوما فيوما و تواند بود « 1 » كه به تعويق باشد يعنى تأخير زمان شرب ، فرضا امروز اوّل صباح خورده باشد فردا بعد از طلوع صبح « 2 » به زمان اندك و اگر چه دقيقه ساعتى باشد چنانچه در يك ماه « 3 » يك ساعت به تعويق اندازد فرضا ، بعد از آن جهد كند كه « 4 » زياده از آن ، چنانچه در چهار دقيقه و پنج دقيقه كم « 5 » مىكند و على هذا بدان مرتبه رساند كه در ماه دوم دو « 6 » ساعت ديگر ، يا سه ساعت به عقب افتد ، بعد از آن ، مدّت تعويق بدين دستور كمكم « 7 » مىكند تا چنان شود كه شش ساعت ، دوازده ساعت شود و هرگاه كه يك شبانه « 8 » روز رسد ترك بسيار آسان « 9 » شود . و هرگاه « 10 » چهار شبانهروز بگذرد و تشويش نرسد ، معلوم باشد كه بالكلّيه ترك شده ؛ جهت آنكه عوارضى كه در زمان ترك پيدا مىشود از قبيل بحارين امراض حادّه « 11 » از چهار روز نمىگذرد و اين به تجربه معلوم شده « 12 » . و اگر در تأخير زمان چنان كنند كه يك ساعت نجومى به تأخير اندازد و مدّتى بر اين بگذرانند تا طبيعت بر آن قرار گيرد و بعد از آن يك ساعت ديگر تأخير مىكنند و على هذا شايد « 13 » . و امّا تدريج در تقليل و آن انواع است : يك نوع ، آن است كه به چوبهاى تر وزن كنند و بيد از همه خوبتر « 14 » است كه رطوبت در آن زياده است و جفاف آن زودتر مىشود « 1 » و چون خشكيده شود يا قريب به خشكيدن « 2 » ،
--> ( 1 ) . ل و آ : تواند ( 2 ) . ل و آ : صباح ( 3 ) . ل و آ : در ماه ( 4 ) . ل و آ : جهد كن ( 5 ) . ل و آ : كمكم ( 6 ) . ل و آ : در ( 7 ) . الف : كم ( 8 ) . ل و آ : يك چهار شبانه ( 9 ) . ل و آ : آسانتر ( 10 ) . ل و آ : + كه ( 11 ) . ل و آ : بخارين حادّه ( 12 ) . ل و آ : - شده ( 13 ) . ل و آ : و اگر در تأخير اندازند و مدتى بدين بگذرانند تا طبيعت بر آن قرار گيرد بعد از آن يك ساعت ديگر تأخير مىكند و على هذا ( 14 ) . ل و آ : بهتر